Asıl felaket deprem değildi belki de…

Asıl felaket, bu kadar ağır iddalara bile alışabilen bir topluma ne ara dönüştüğümüzdü…

Bugün ortaya atılan bazı iddialar var.

Altını çizerek söylüyorum; bunlar iddiadır, henüz yargı kararıyla kesinleşmiş, ispatlanmış hususlar değildir…

Ama eğer doğruysa, bu memleket için bir utanç vesikasıdır. Eğer yalan ise, bu da ayrı bir ahlaksızlıktır…

Defne ilçesinde siiyasi kimliği olan birileri çıkıyor diyor ki;

“Deprem şehitlerini anma etkinliğinde Defne Belediyesince, sahada karşılığı şüpheli işlere milyonlarca lira fatura edildi…”

874 bin TL afiş…

770 bin TL yemek…

708 bin TL pet bardak…

İnsan ister istemez soruyor;

Bu para kimin parası…?

Bu paralar gerçekten harcandı mı…?

Bu tasarruflar kimin acısı üzerinden yapılıyor…?

Yüzyılın felaketinin anmasında herkes acısı ile başbaşa kalmak isterken, afiş-bayrak gibi reklam kokan haller böyle bir günde etik midir…?

Ne kadar da haklı, meşru sorular…

Ama ne oluyor…?

Hiçbir şey…

Ne bir istifa…

Ne bir soruşturma…

Ne de toplumdan yükselen bir öfke…

İki gün konuşuluyor, sonra çöpe atılmış bir haber gibi unutuluyor, unutturuluyor…

——

Samandağ’da bir başka iddia;

“Samandağ’ın maküs talihini değiştireceğim iddiasıyla halkın karşısına çıkmış bir ESKİ belediye başkanı, hazine arazisinde kendine ultra lüks, havuzlu bir villa yapıyor…”

Bu artık iddia falan değil, bu bir turnusol kağıdıdır…

Eğer doğruysa bu düpedüz yağmadır,

Eğer yalan ise de düpedüz ahlaksızlıktır…

Ama hangisi…?

Bilmiyoruz…

Neden bilmiyoruz…?

Çünkü ne açık bir hesap veren var,

Ne de bu iddiaları ciddiyetle muhatap alan bir irade…

Ve asıl sorun burada başlıyor;

Bu memlekette artık skandalın büyüklüğü değil, unutulma hızı belirleyici oluyor…

Ne kadar büyük olursa olsun, yeter ki iki gün dayan, üçüncü gün kimse hatırlamaz ve siz de çıkıp yeniden aday olursunuz…

Sevgili dostlar,

Bu şehir depremi gördü, yıkımı gördü, ölümü gördü.

Ama belli ki en büyük yıkım hâlâ ayakta;

Vicdan yıkımı…

Açık konuşalım;

Sıradan bir vatandaş hazine arazisine bir çivi dahi çakamıyorken, hele ki barınma sorununun bu denli mana kazandığı bir zamanda bir belediye başkanı, hazine arazisine havuzlu bir villa yapıyorsa, o kişi siyasetçi değil, fırsatçıdır. Halka katacağı asla bir şey yoktur, bir daha siyasi arenada olma çabaları halkta karşılık bulamamalıdır…

Bir belediye başkanı deprem şehitlerinin anıldığı bir günde, o acı üzerinden fahiş faturalar kesilmesine rıza gösteriyorsa, bu organizasyon değil, vicdansızlıktır, talandır, ihanettir…

Ve acı taraf şu ki;

Bütün bunları bile bile,

aynı insanlar yine sahneye çıkabiliyor…

Yanlarına bu çarktan nemalanma hesabında olan birkaç alkışçı alıp, hiç utanmadan “ben yine umut olacağım” diyebiliyorlar…

Daha da acısı,

Bu memleketin aklı başında insanları bile o karelere girmekten artık rahatsızlık duymuyor…

Sonra umut diye başlayan değişimler, kongreler iki gün içinde umut olmaktan çıkıyor, hayal kırıklığına dönüşüyor…

Sevgili dostlar,

Her evinde en az üç üniversite mezunu olan bir şehirde, bu kadar büyük iddialar karşısında tek bir toplumsal refleks olmuyorsa, iddialara muhatap insanlar çıkıp tek laf etmeden siyasi faaliyetlerine devam edebiliyorsa o memlekette eğitim değil, sadece diploma vardır…

Buradan açıkça söylüyorum;

Bu halk sorgulamadıkça, bu düzen değişmez…

Bu halk “yeter artık” demedikçe,

Hiç kimse kendini düzeltmeyecektir…

Ve evet…

Depremde, deprem öncesinde ya da bugün;

Bu düzenin içinde olan, ders almayan, hesap vermeyen ya da bu iddialara kayıtsız kalan herkes, yeniden yetki isteme hakkını kaybetmiştir…

Ya bu iddialara hesap verecekler, ya da o koltukları sonsuza kadar bırakacaklar…

Başka yolu yok…

Bu vesileyle her zamanki söylemle;

DEPREMDE ve DEPREM ÖNCESİNDE GÖREV ALMIŞ HİÇBİR SİYASİ, BİR DAHA YETKİ ALAMAMALIDIR…

Söz konusu iddiaların geçtiği,

Samandağ ve Defne halkına hitaben,

Sevgiyle,

Ama artık biraz da öfkeyle kalın…⚘️